sundalong patpat

Unang Pangkat:

“Saan ka pupunta, O, Sundalong Patpat,” tanong ng sampalok. “Saanka dadalhin ng kabayong payat?” “Hahanapin ko ang nawawalang ulan,” sagot ngSundalong Patpat habang inaayos ang papel na sombrero. “Pero hindi hinahanap angulan,” nagtatakang nagkamot ng tuktok ang sampalok. “Dumarang ito kung kailangusto.” “Kung gayon, aalamin ko kung bakit matagal nang ayaw dumalaw ng ulan,”sagot ng Sundalong Patpat at pinatakbo ang kaniyang kabayong payat.

Ikalawang Pangkat:

“Saan ka pupunta, O, Sundalong Patpat,” tanong ng manok.“Saan ka dadalhin ng kabayong payat?” “Hahanapin ko ang nakalimot na ulan,”sagot ng Sundalong Patpat habang nagpupunas ng pawis na tumatagaktak. “Perohindi hinahanap ang ulan,” nagtatakang laok ng manok. “Dumarang ito kungnatawagan at dinasalan.” “Kung gayon, aalamin ko kung bakit matagal nang hindimakarinig ang ulan,” sagot ng Sundalong Patpat at pinatakbo ang kaniyang kabayongpayat.

Ikatlong Pangkat:

“Saan ka pupunta, O, Sundalong Patpat,” tanong ng bundok. “Saanka dadalhin ng kabayong payat?” “Hinahanap ko ang nawawalang ulan,” sagot ngSundalong Patpat habang hinihimas ang kabayong humihingal. “Matagal nang umalisdito ang ulan,” paliwanag ng kalbong bundok. “Nagtago sa pinakamataas na ulap.”“Kung gayon, aakyan ko ang ulap,” sabi ng Sundalong Patpat at umimbulog agad sasimoy na pumapagaspas.

Ikaapat na Pangkat:

“Saan ka pupunta, O, Sundalong Patpat,” tanong ng ulap. “Saanka dadalhin ng kabayong payat?” “Hinahanap ko ang nagtatagong ulan,” sagotng Sundalong Patpat habang natapik ang nahihilong kabayong payat. “Matagalnang umalis dito ang ulan,” paliwanag ng maputlang ulap. “Nagtago sa pusod ngdagat.” “Kung gayon, sisisirin ko ang dagat,” sabi ng Sundalong Patpat at lumundagpabulusok sa mga along nakanghas.

Ikalimang Pangkat:

“Saan ka pupunta, O, Sundalong Patpat,” tanong ng dagat. “Saanka dadalhin ng kabayong payat?” “Hinahanap ko ang nagtatagong ulan,” sagot ngSundalong Patpat at iwinasiwas ang espadang patpat. “Pero hindi nagtatago angulan,” paliwanag ng nagniningning na dagat. “Ibinilanggo ni Pugita sa kaniyangmutyang perlas.” “Kung gayon, papatayin ko si Pugita,” sabi ng matapang naSundalong Patpat. “Palalayain ko ang ulan.”At sinugod ng Sundalong Patpat sakay ngkaniyang kabayong payat ang yungib ni Pugita. Nagulat si Pugita sa biglang pagpasokng Sundalong Patpat na iwinawasiwas ang espadang patpat. Nagulat si Pugita saliksi at lakas ng maliit na Sundalong Patpat. Nagulat si Pugita sa talim at talas ngkumikislap na espadang patpat.

Una at Ikalawang Pangkat:

Mabilis at isa-isang nigpas ng Sundalong Patpat angmalalaki’t mahahabang galamay ng mabagal at matabang dambuhala. Isa, dalawa,tatlo. Apat. Lima. Anim. Pito. Walo! Huli na nang magbuga ng maim na nta siPugita. Nasungkit na ng Sundalong Patpat ang mutyang perlas na nakapalawit sakuwintas ng nalumpong hari ng dagat!

 

Ikatlo at Ikaapat na Pangkat:

Hawak ang perlas, dali-daling sumibad patungongpampang ang Sundalong Patpat sakay ng mabilis na kabayong payat. Pag-ahonay agad niyang ipinukol ang mutyang perlas paitaas, mataas, mataas na mataas,hanggang umabot sa yan ng ulap at sumabog na masaganang ulan.

Ikalimang Pangkat:

Nagbunyi ang buong daigdig. Sumupling muli’t naglaro ang mgadamo’t dahon. Nagbihis ng lunan ang mga bukid at bundok. Muling umawit angmga ibon at ilog...

Lahat:

“Saan ka pupunta, O, Sundalong Patpat,” tanong ng sampalok. “Saan ka nanaman dadalhin ng kabayong payat?” “Hahanapin ko ang gusi ng ginto sa punong bahaghari,” sagot ng makisig na Sundalong Patpat at pinatakbo ang makisig nakabayong payat.